Mijn influencerlessen (die ik liever eerder had geweten)
NOTE: houd er wel rekening mee dat op mijn blog en pagina’s affiliate links voorkomen, waar ik een klein percentage voor ontvang per aankoop. Maar dat kost jou uiteraard helemaal niks! :)
Influencer zijn. Ik ben hier niet ingestapt met een plan. Geen businessstrategie, geen doel om “influencer” te worden. Ik heb dat woord altijd al verschrikkelijk gevonden…. maar dat terzijde :)
Ik begon met delen omdat ik dat leuk vond. Ons huis, kleine momenten, dingen die mij bezighielden. Dat groeide vanzelf. En met die groei kwamen samenwerkingen. Eerst voorzichtig, daarna steeds vaker. Wat ik toen nog niet wist, is dat enthousiasme soms een valkuil is.
Barterdeals zijn gewoon werk
In het begin zei ik overal JA tegen. Barterdeals vooral. Mooie producten, jonge merken, dat gevoel van we groeien samen. Zoals bijvoorbeeld die dekbedden waar je geen hoes voor nodig hebt. Of Scandinavische brillen.
Goede producten, fijne mensen, daar lag het niet aan. Ik heb ze met alle plezier geholpen in hun allereerste fase. Met foto’s, zichtbaarheid en beeldmateriaal dat zij daarna nog lang konden gebruiken. Deze merken zijn inmiddels enorm gegroeid. En helemaal top natuurlijk. Maar ik? Ik had een dekbed. En een paar brillen. Toen voelde dat heel logisch. Alsof dit was hoe het werkte. Nu weet ik, dit was gewoon werk. Alleen zonder betaling.
Wat er vaak gebeurt bij dit soort samenwerkingen is niet eens vervelend. Het stopt gewoon. En ondertussen blijven jouw beelden bestaan. Op websites, socials, campagnes. Niet uit slechte intenties. Maar omdat jij vooraf niets hebt vastgelegd. Puur uit onwetendheid.
Wat ik nu anders zou doen? Ik zou eerder mijn waarde uitspreken. Zichtbaarheid is geen betaalmiddel.
En “je staat nog aan het begin” is geen reden om gratis te werken. Juist micro-influencers (tussen de 10.000 en 100.000 volgers) hebben vaak een betrokken bereik. Dat is niet niets.
Betaald krijgen betekent niet automatisch eerlijk betaald worden.
Na de barterdeals kwamen er samenwerkingen waar wél geld tegenover stond. Zoals een make-up merk.
Ik kreeg een eenmalig bedrag. Geen barter, gewoon betaald. Ik dacht, helemaal prima. Daar kon ik mijn weekendboodschappen van doen. Dat voelde op dat moment als winst. Tot ik het erover had met een andere, grotere influencer. Zij zei letterlijk: “Marjan, dit is veel te weinig.”
En ineens viel het kwartje.
Want dat bedrag leek misschien oké, maar daar stond iets tegenover wat ik totaal had onderschat. Mijn beelden. Foto’s en filmpjes die zij onbeperkt konden gebruiken. Online, offline, opnieuw, opnieuw en opnieuw. Terwijl ik dacht in kleine bedragen, dachten zij in langdurige waarde.
Dat was mijn fout. Niet omdat ik betaald kreeg, maar omdat ik mijn werk te klein maakte. Ik dacht in weekendboodschappen, terwijl het merk dacht in gebruiksrechten en langdurige inzet van mijn beelden.
Sindsdien weet ik, een bedrag zegt niets zonder duidelijke afspraken over hoe en hoe lang jouw content gebruikt wordt.
Niet alles wat blinkt, past bij je
Daarna kwamen er meer aanvragen. Een collageen product. Op papier klopte het. Mooie verpakking, goede beloftes, weer dat woord exposure. Bij make-up ging ik mee, ondanks dat het me eigenlijk al niet echt blij maakte. Bij het collageen product begon ik te twijfelen. Ik stond er niet achter. Niet omdat het per se slecht was, maar omdat het niet van mij was. Niet iets wat ik zelf gebruikte. Niet iets waar ik vanzelf enthousiast over kon praten. En toch deed ik het. Omdat je denkt, ‘misschien levert dit iets op’? Omdat je hoopt dat exposure zich uitbetaalt.
Dat deed het niet.
Het collageen product heb ik uiteindelijk afgeketst. De content had ik wel al af. Toch voelde het als opluchting. Dat zegt eigenlijk alles. En dan heb ik nog niet over de smaak van het product! ;)
Wat ik daarvan leerde? Exposure is geen reden om je gevoel te negeren. Als jij twijfelt, voelt je publiek dat ook.
Jij bent geen verlengstuk van een merk
Een andere les kwam via een samenwerking die heel leuk begon. Ik werd benaderd door een winkel. Mooie kleding, fijne items. Ik kreeg stukken om te posten en maakte foto’s zoals ik dat altijd doe. Totdat er iets onverwachts gebeurde. Niet één, maar twee merken uit die winkel benaderden mij rechtstreeks. Ze wilden graag direct met mij samenwerken.
En toen werd het ineens ingewikkeld…
De winkel maakte duidelijk dat dit niet mocht. Dat ik geen rechtstreeks contact mocht hebben met die merken. Sterker nog, die merken werden zelfs gesommeerd om geen contact met mij op te nemen. Dat voelde ongemakkelijk. Alsof ik ineens niet meer zelfstandig was.
En laten we helder zijn. De foto’s waren van mij. Het bereik was van mij. Ik had geen exclusief contract en was geen werknemer. Toch werd er gehandeld alsof dat wel zo was.
Wat ik daar leerde, is dat sommige samenwerkingen onzichtbare claims hebben. Niet uitgesproken, niet vastgelegd, maar ineens keihard als er kansen ontstaan.
Sindsdien weet ik, ik ben geen verlengstuk van een winkel, geen doorgeefluik en zeker geen eigendom.
Samenwerken is samenwerken. Niet overnemen.
“Marjan, besef je dat ze de waarde van die jurken al hebben terugverdiend via jouw bereik en jouw beelden?”
Wat ik nu anders doe
Ik zeg niet meer overal ja op. Ik vraag door. Over afspraken. Over gebruik van beeld. Over vergoedingen. Over vrijheid. En als iets vaag blijft, is dat voor mij al een antwoord. Niet alles is een kans. Niet alles past. Niet alles hoeft.
Deze lessen hebben me geen snelle winst opgeleverd. Wel rust en duidelijkheid. En vooral opluchting. Die basis voelt inmiddels veel waardevoller.
Samenwerken met merken. Wat ik nu anders doe
Door alles wat ik de afgelopen jaren heb geleerd, kijk ik anders naar producten en samenwerkingen. Kritischer, maar ook rustiger.
Ik werk alleen nog samen met merken en producten waar ik volledig achter sta. Niet omdat het moet of omdat het goed betaalt, maar omdat het klopt. Omdat ik het zelf gebruik en er oprecht achter kan staan.
Dat betekent niet dat ik nooit meer een barterdeal doe. Soms neem ik die juist wél aan. Bijvoorbeeld een hotelovernachting. Maar daar horen voor mij inmiddels duidelijke afspraken bij. Een overnachting is een overnachting. Het maken en posten van foto’s en reels is mijn werk. Als ik mijn eigen beelden deel, vraag ik daar een aparte vergoeding voor. Gewoon professioneel, zoals het hoort. Die duidelijkheid is voor iedereen prettig.
En ‘influencen’ is ook werken he? Wat gaat er een tijd inzitten!
Dus ik zeg nu vaker nee dan vroeger. Niet uit arrogantie, maar omdat ik heb geleerd dat kiezen voor jezelf iets anders is dan jezelf overschatten.
Wat misschien belangrijk is om erbij te zeggen. Ik ben niet tegen samenwerkingen. Sterker nog, ik vind het nog steeds ontzettend leuk om mooie merken te ontdekken en daar creatief mee aan de slag te gaan. Het verschil is alleen dat ik het nu anders benader. Niet vanuit enthousiasme alleen, maar vanuit bewustzijn. Niet om groter te worden, maar om het leuk te houden. Zodra iets voelt als druk of bewijsdrang, verliest het zijn charme.
Ik ben hier nooit ingestapt om rijk te worden. Ik begon omdat ik delen leuk vond. En contact te hebben met mede influencers. En dat plezier wil ik behouden. Misschien is dat wel de grootste winst. Dat ik het nu doe op een manier die bij mij past.
Herken jij jezelf hierin of heb jij een verhaal dat je wilt delen? Ik sta altijd open voor een gesprek. Gezellig!
Liefs Marjan x
✨ Samenwerking checklist
Voordat ik ergens ja op zeg, check ik tegenwoordig altijd het volgende:
• Wat is de exacte vergoeding?
• Hoe lang mogen mijn beelden gebruikt worden?
• Worden mijn foto’s ingezet voor advertenties?
• Is er sprake van exclusiviteit? Mag ik samenwerken met andere merken?
• Staat alles duidelijk vastgelegd?
• Past dit écht bij mij?
📄 De volledige, printbare checklist vind je hier.
Planner die mij helpt overzicht te houden
Sinds ik kritischer werk met samenwerkingen, schrijf ik alles eerst uit. Wat is afgesproken, wat lever ik op, hoe lang mogen beelden gebruikt worden. Dat geeft rust en voorkomt misverstanden achteraf.
Een planner helpt me om dat overzicht te bewaren. Deze is vergelijkbaar met wat ik zelf gebruik.
Love it!
Note: Sommige beelden in deze blog zijn gecreëerd met behulp van AI (Canva) om de sfeer en styling te visualiseren.
