Tussen meedoen en loslaten; mijn veranderde kijk op social media
Tussen meedoen en loslaten. Mijn veranderde kijk op social media
Waar ik in mijn vorige artikel vertelde over de onrust die social media soms met zich meebrengt, wil ik hier iets persoonlijker worden. Want mijn gevoel bij die perfecte plaatjes en het eindeloze scrollen is de afgelopen tijd niet zomaar veranderd.
De afgelopen tijd is mijn kijk op veel dingen veranderd en dat komt ook door de ziekte van mijn moedertje.
Het contrast tussen online en het echte leven
De wereld van mijn moeder is steeds kleiner geworden nu ze ziek is. Waar mijn leven online soms groot, druk en vol prikkels voelt, bestaat haar wereld steeds meer uit kleine momenten. Een zonnestraal door het raam. Een vogeltje. Een kopje koffie. Een fijn gesprek. Een bezoekje waar ze echt naar uitkijkt. En het bijzondere is, ze is daar oprecht blij mee. Dat heeft mij zó aan het denken gezet.
Kleine dingen die ineens groot werden
Terwijl ik online overspoeld word met trends, must-haves en alles wat je blijkbaar moet doen om ‘bij te blijven’, zie ik van dichtbij dat geluk eigenlijk helemaal niet zo groot hoeft te zijn. Het zit in de kleinste dingen.
Ik merkte ineens hoe gek dat contrast eigenlijk is. Aan de ene kant social media, waar alles groter, mooier en perfecter lijkt te moeten zijn. Aan de andere kant het echte leven, waar juist rust en eenvoud zoveel betekenen.
In een tussenfase van het leven
En daar zit ik dan. Een dikke vijftiger, ergens in een tussenfase. Te jong om alles maar los te laten. Maar ook niet meer de behoefte om overal achteraan te rennen. Ik voel dat ik niet meer alles hoef. Niet elke trend, niet elk perfect plaatje, niet elke nieuwe hype. Maar tegelijk vind ik het ook nog steeds leuk om mee te doen, om geïnspireerd te raken en om mooie dingen te delen. Het is echt zoeken naar balans.
Tegenstrijdig maar eerlijk
Wat het extra grappig (en eerlijk) maakt, is dat social media ook gewoon mijn werk is. Ik verdien er mijn geld mee. Ik maak content, deel mooie momenten en werk samen met merken.
Dus ja, ik kan me eraan ergeren, er onrustig van worden én er tegelijkertijd mijn inkomen mee verdienen. Hoe tegenstrijdig wil je het hebben?
Maar misschien is dat ook precies het leven?
Op zoek naar rust en balans
Niet alles hoeft zwart-wit te zijn. Je kunt genieten én twijfelen en tegelijkertijd meedoen én loslaten.
De afgelopen tijd probeer ik bewuster om te gaan met al die prikkels. Minder gedachteloos scrollen. Meer aanwezig zijn in het moment. Meer genieten van kleine dingen, zoals mijn moeder dat nu zo mooi laat zien. Ze ergert zich soms enorm aan ‘altijd maar die telefoon’. En ondertussen appt ze zelf ook nog steeds gezellig mee op WhatsApp, inclusief emoji’s. Dat vind ik eigenlijk best bijzonder voor iemand van 90 😄
Maar heel eerlijk. Het voelt soms nog best lastig. Want die online wereld trekt altijd weer. Maar ik merk ook dat ik rustiger word als ik mezelf toestaat om niet overal aan mee te doen. Misschien is ouder worden ook wel dat, steeds beter voelen wat je echt belangrijk vindt. Niet wat er online van je verwacht wordt. Maar wat jou in het echte leven blij maakt.
Goh wat maakt dit mij ineens oud en wat klinkt het oud!
Heb jij hier ook weleens last van? Deel het gerust met me in een berichtje.
Marjan x
